Sevgili sayın hocam,
Ben 24 yaşında bir Türk genciyim. Apolitik yetiştirilen milyonlarca Türk genci gibi benimde ilk başlarda görüşlerim kendi fikirlerim değildi ve çevrem ve ailemin fikirlerini yansıtıyordum. 20 yaşına geldiğimde kendi fikirlerime sahip oldum fakat beni temsil edecek kimse yoktu daha sonra sizi gördüm, benim gibi milyonlarca Türk genci için umut oluşturdunuz. Yeni fikirler ürettiniz bize unuttuğumuz (daha doğrusu unutturulan geçmişi) hatırlattınız. Belki Türkiye 20 yıl daha düzelemez ama düzelebilir olduğuna umut verdiniz.
Yaklaşık 4 yıldır aktif olarak çalışıyorum fakat ne mesleğimde bir liyakat var ne de mesleki ortamda iş hukuku ve çoğu yer aynı durumdan müzdarip. O kadar çürüdük ki yaklaşık 2 3 sene öncesini dahi özler olduk. Eski WhyShy (Şaka videolarını samimi bir şekilde konsept edinen bir kanaldı) videolarını izlediğimde bile insanların yüzündeki mutluluğu görebiliyorum. Artık insanlarla konuşmak gerçekten zorlaşıyor.
Siz yalnız değilsiniz benim gibi milyonlarca insan sizinle birlikte o cezaevine umutlarını hapsetmiş durumda. Ben hayatımda ilk defa bir siyasi partiye üye oldum. Lütfen dayanın hocam çünkü yapacak daha çok işimiz var. Ayağa kalkıp düzeltmemiz gereken çok fazla şey var. İnsan etinin çok ucuz olduğu bir ülke burası. Burada bildiğiniz üzere ölümlerin artık bir anlamı yok. Bunu Maraş depreminde gördük ve görmeye devam ediyoruz. Ben sizin oradan çıkıp bizimle birlikte yürüyeceğinize inanıyorum. hepimiz memleketimizi kurtarmak istiyoruz çünkü ihtiyaç duyduğumuz güç bu asil kanda mevcut. Lütfen pes etmeyin sizi seviyoruz.
24 yaşında yorgun bir Türk gencinden Prof. Dr. Ümit Özdağ'a